درحال حاضر تفكر جامعه بشري براي حفظ محيط زيست خود و نجات كره زمين و حيات آن (تغييرات آب وهواي و غيره) از عواقب مصرف و اتمام سوخت هاي هيدروكربوري و آلودگي هاي پايدار سوخت هاي اتمي به سمت سوخت هايي منعطف شده است كه علاوه بر پاكسازي محيط وحفظ زيست آن همگام بابرنامه هاي حفاظت محيط زيست سازمان ملل متحد (EPA)، كه خود سبب صيانت سوخت هاي هيدروكربوري براي آينده بشر نيز هست، حركت مي كند.
بيشتر کشورهاي دنيا برنامه ريزي گسترده اي براي تأمين انرژي مورد نياز خود از طريق انرژي هاي نو انجام داده اند. با توجه به روند کنوني، کشورهاي اروپايي به دنبال توصيه اتحاديه اروپا و نياز خود، به سمت استفاده از انرژي هاي جانشين و تجديدپذير، تا سال۲۰۳۰ ميلادي حدود ۱۵ درصد از مجموع انرژي مورد نياز خود را از طريق انرژي هاي تجديد پذير، تأمين خواهند کرد.
زيست توده (بيوماس) و بيوگاز حاصل از آن يكي از انواع انرژي است كه مي تواند از زباله يا كشت گياهان مخصوص به دست آيد و مي توان جانشين بخشي از انواع ديگر انرژي شود.
بيوماس به مواد بيولوژيكي (گياهي و حيواني) مرده يا زنده گفته مي شود كه هنوز كاملاً تجزيه يا تخمير نشده باشند. از تخمير بيوماس گازمرداب يا بيوگاز توليد مي شود.به طوركلي در دوسوم خشكي كره زمين، كشت محصولات کشاورزي امكان پذير است كه مي توان از اين انرژي استفاده كرد ولي درحال حاضر فقط در ۱۵ الي ۲۰ درصد خشكي كشت مي شود.
امروزه نصف جمعيت جهان براي استفاده هاي گرمايي و آشپزي از چوب استفاده مي كنند و مصرف چوب سالانه حدود۲ الي ۳ درصد افزايش مي يابد. درسال۱۹۹۰ مصرف چوب، درحدود ۲ ميليارد مترمكعب (حدود۱۰ ميليون بشكه در روز معادل نفت) بوده است منابع انرژي بيوماس را مي توان با استفاده از روش هاي جديد مهندسي ژنتيك گسترش داد. راه هايي نيز وجود دارد كه از آنها مي توان براي بالابردن كيفيت سوخت استفاده كرد، مانند تبديل چوب به زغال، زباله چوب و خاك اره را هم از طريق فشردن و شكل دادن، به صورت قالب(Pellet) در مي آورند. درآمريكاي شمالي و اروپا از اين قبيل سوخت هاي جامد در صنايع استفاده مي شود.
براي بالا بردن كيفيت سوخت از روش هاي شيميايي هم استفاده مي كنند. در واحدهاي توليد بيوگاز، اثرهاي بيوشيميايي موجودات ذره بيني از طريق فراورش هضم غير هوازي(Anaerobic Digestion)، تجزيه موادآلي را به وسيله موجودات ذره بيني بدون اكسيژناسيون كه منجر به توليد گازمتان مي شود، انجام مي دهند در هضم غير هوازي واكنش هاي شيميايي، بسيار پيچيده و درچند مرحله انجام مي شود.بايد توجه داشت كه درهر سيستمي معمولاً انواع موجودات ذره بيني همزمان عمل مي كنند كه به سوخت و يا كودشيميايي تبديل مي شوند.
در برزيل پروژه توليد الكل از نيشكر(تخمير) ازسال۱۹۷۵ تاكنون با موفقيت ادامه دارد و از الكل به تنهايي و يا مخلوط با بنزين استفاده مي شود. هرچند هزينه توليد الكل به حدود۵۰ دلار براي هر بشكه معادل نفت خام مي رسد و از نظر اقتصادي مقرون به صرفه نيست، ولي چون از توليدات داخلي استفاده مي شود و علاوه بر ايجاد اشتغال، بابت آن ارز پرداخت نمي شود، توليد الكل در اين كشور همچنان ادامه دارد.
ميزان اشتغال در اين صنعت در کشور برزيل تا پايان سال جاري ۳۵۰ هزار نفر خواهد بود که انقلابي در حوزه انرژي خواهد بود.هدف کشور برزيل اين است که در ۱۰ تا ۱۵ سال آينده در جايگاه بالاترين توليد کننده اين نوع سوخت قرار گيرد. خود کفاي در سوخت، از مدت ها پيش آرزوي برزيل بوده است که هنوز وارد کننده نفت است. براي توليد بيوگاز نه تنها از مواد هيدروكربوري استفاده نمي شود كه از نظر استانداردهاي جهاني محيط زيست، مسئله بسيار حائز اهميتي است، بلكه از ضايعات توليدي و زباله هاي دست ساخته بشر درشهرهاي بزرگ، استفاده مي شود كه درپاك سازي محيط زيست نقش مهمي را بازي مي كند.
بيوگاز
بيوگاز يا گازمرداب مخلوطي است قابل اشتعال كه در اثر تخمير موادآلي در يك دامنه دماي معين و PH مشخص درشرايط غيرهوازي توسط ميكروب ها به وجود مي آيد. گاز مرداب از حدود۶۰ الي ۷۰ درصد گاز متان واكسيدهاي كربن، هيدروژن سولفيد، نيتروژن و هيدروژن تشكيل شده است.
اين گاز به صورت طبيعي درپساب ها و مرداب ها مشاهده مي شود. در روستاها مي توان با استفاده از فضولات دامي و انساني همراه با گياهان و چربي ها، بيوگاز توليد و درهمان محل به عنوان سوخت استفاده كرد.

دنياي امروز نياز مبرم مي داند كه توجه زيادي براي توليد و استفاده از بيوگاز نشان دهد و اغلب كشورهاي پيشرفته طرح هاي بزرگي در اين زمينه به مرحله اجرا گذاشته اند، دركشورهايي مانند چين و هندوستان از بيوگاز به ميزان قابل توجهي استفاده مي شود و دركشورهاي اسكانديناوي طرح هاي بزرگ صنعتي با استفاده از بيوگاز، راه اندازي شده است. كشور سوئد تا سال۲۰۵۰ ميلادي، ۴۰% از بازار خودرو خود را به استفاده از بيوگاز مجهز مي كند كه آن را از فرايند سينيتيك بر روي چوب تأمين مي كند زيرا كه هزينه توليد بيوگاز اين كشور معادل ۵/۳ تا ۵/۴ كرون سوئد است كه اين مقدار حدود۷۰% هزينه هاي جاري بنزين در اين كشور است. در کشور انگليس آيين نامه کاربرد سوخت هاي تجديدپذير در ترابري اين کشور، براي شرکت هاي دست اندر کار فعاليت هاي انرژي مانند شرکت هاي نفتي، مؤسسات وارد کننده نفت و گاز و ديگر نهاد هاي عرضه کننده سوخت، لازم الاجرا خواهد بود.
شرکت ها و مؤسسات ياد شده مؤظف اند که از زمان اجراي آيين نامه ۵ درصد از کل فروش سوخت هاي جاده اي خود را به سوخت هاي تجديد پذير اختصاص دهند.شرکت هاي ديگري چون شرکت دايملر کرايسلر، پنجمين توليد کننده بزرگ خودرو در جهان، به ترويج استفاده از سوخت هاي زيستي که از موادي مانند دانه هاي روغني و نيشکر گرفته مي شود، مي پردازند. اين شرکت ها به منظور کاهش انتشار گاز هاي گلخانه اي، جلو گيري از گرم شدن دماي زمين و کاستن از ميزان واردات نفت خود تلاش مي کنند. اين حرکت به دنبال توصيه اتحاديه اروپا به منظور رساندن ترکيب سوخت خود از سوخت هاي زيستي در خودرو ها به ميزان ۷۵/۵ درصد تا سال ۲۰۱۰ ميلادي هستند.
انرژي بيوگاز يكي از بهترين انواع انرژي هاي جانشين است كه براي استفاده هاي داخلي از انرژي و درمناطق دورافتاده توليد و استفاده آن ضروري است.
يكي از راه هاي عمده توليد بيوگاز(گاز متان) زباله هاي شهري است كه به گفته كارشناسان در ايران حدود۴۵ تا ۵۰ هزارتن زباله شهري در روز توليد مي شود و با توجه به اين كه از هر۱۵ كيلوگرم زباله شهري يك مترمكعب بيوگاز به دست مي آيد، به طورناخالص۸۴۱ پتاژول انرژي درروز از زباله هاي شهري ايران مي توان به دست آورد.
هر تن زباله درطول ۲۵ سال از خودگاز متصاعد مي كند بنابراين، اگر دفع صحيح زباله صورت گيرد مي توان از آن انرژي بيوگاز قابل توجهي به دست آورد. هم اكنون در ايران در دوشهر مشهد و شيراز، سيستم دفن اصولي زباله به منظور توليد بيوگاز صورت مي گيرد و سازمان انرژي هاي نو ايران از آن حمايت مي كند.